The Light Between Oceans
Ik wil een tijdje weg van alles.
Het eiland is geen paradijs.
Je moet weten wat je te wachten staat.
Met alle respect, het zal niet erger zijn dan aan het Westelijk Front.
Daar heb je vast gelijk in.
Ze betalen alleen kost en inwoning. Als tijdelijke werknemer heb je geen recht op vakantie.
Ik heb begrepen dat je alleen bent. Geen familie?
Dat is een punt van zorg. Zelden stuurden we iemand alleen naar Janus.
Het is zo eenzaam, een gezin is een grote praktische hulp.
Niet alleen gezelschap. We doen dit omdat het maar tijdelijk is.
Je vertrekt over twee dagen uit de haven van Partageuse en vaart van daaruit naar Janus.
Welkom bij het vuurtorenbedrijf.
We zijn er trots op een militair onder ons te hebben die het land met zoveel toewijding heeft gediend.
Het licht tussen de oceanen
Meneer Sherbourne, precies op tijd. Kom er in!
Welkom in Partageuse.
Laat me u voorstellen...
Dit is meneer Tom Sherbourne, onze nieuwe vuurtorenwachter.
Cyril en Bertha Clipper. Bill Graysmark en zijn vrouw Violet.
En hun dochter, ze is hier ergens.
Kan ik u iets aanbieden? - Bedankt.
Die vuurtoren van jou gidst de schepen vanuit het noorden...
...en brengt ons land veel voorspoed. Dat hebben we hard nodig na de oorlog.
Het kostte heel wat... in vele opzichten.
Voelt u zich klaar voor de taak? - We zullen het snel weten.
Alsjeblieft, het laatste wat hij nodig heeft zijn je gekke verhalen.
Ik vertelde u al dat ze zou opduiken. Dit is Isabel Graysmarck.
Dit is meneer Sherbourne. - Plezierig om u te ontmoeten.
Ms. Graysmarck.
Janus is niet bepaald een begeerde post.
U bent de enige man die beschikbaar is in de verre omtrek.
Ik neem aan dat u niet is verteld waarom de post vacant is?
- Tijdelijk vacant. Trimble zal weer als nieuw zijn in zes maanden.
Hij heeft alleen wat recuperatietijd nodig. Dat is alles. - Is dat alles?
Wist u dat? - Ze waren niet erg specifiek.
Ik ben niet verbaasd. Trimble was vuurtorenwachter voor zes jaar.
Zonder problemen.
Toen zijn vrouw ziek werd, veroorzaakte hij verwarring door naar schepen te seinen.
Onaanvaardbaar om twee redenen.
Seinen naar schepen is al een lange tijd verboden. - Hij weet dat maar al te goed.
En de tweede reden?
Zijn vrouw stierf twee jaar geleden.
Hij werd overmand door zijn verdriet en functioneerde niet goed meer.
Ze hadden het meneer Sherbourne moeten vertellen voor de ondertekening.
Ik ben blij dat u het mij zegt.
En ik hoop dat Trimble binnenkort weer in goede gezondheid verkeert.
Wat betreft het isolement, ik voel me er op voorbereid.
Na Frankrijk kan ik wat tijd alleen goed gebruiken.
- Goed gezegd, Mr. Sherbourne.
Op de toekomst!
Voel je vrij om ons opnieuw te bezoeken.
Het was een genoegen om jullie te leren kennen.
Nu is het te laat om van gedachten te veranderen.
Zes maanden is niets.
Tenzij je probeert je adem in te houden.
Tot ziens, Tom.
Bravo, Sherbourne.
Je ziet er gezonder uit na drie maanden dan welke vuurtorenwachter ook die ik heb gekend.
Heren, ik verwachtte jullie niet zo snel. Waar is Trimble?
Hasluck wil je daar vast over spreken.
Tom, bedankt voor het komen. Je vraagt je vast af waarom ik je heb laten komen.
We dachten dat Trimble snel zou herstellen.
Maar hij sprong van een klif in Albany.
We hebben geen moeite genomen om naar andere gegadigden te zoeken.
Je hebt jezelf meer dan bewezen.
Dus bieden we je een contract aan voor drie jaar.
We zijn ervan overtuigd dat je ons niet zult teleurstellen.
Mr. Sherbourne. Wat een aangename verrassing.
Goedendag. - We dachten dat u op uw eiland was.
Kapitein Hasluck bood me een vaste baan aan.
Geweldig. Ik wil alles horen. Blijf hier voor de lunch.
Klinkt geweldig. Dank u.
Hij moet onder de indruk van u zijn, dat hij u na 3 maanden al een vaste aanstelling aanbiedt.
Waarschijnlijk hebben ze niet veel kandidaten. Er zijn niet veel mannen beschikbaar.
Helaas heeft u gelijk.
Wanneer moet je terug? - In een paar dagen.
Wat zijn uw plannen? - Er zijn vast veel details die...
Ik nodig hem uit voor een picknick morgen.
Wat een mooi idee!
Een picknick? - Ja.
Dat is heerlijk.
Hoe is het leven daar?
Stil, er is tijd om na te denken.
Voel je je alleen?
Ik heb het te druk. Er is altijd wel iets te herstellen.
Bevalt het je?
Je bent niet zo'n prater, he?
Ondervraag je alle vuurtorenwachters van Janus? - Alle?!
Je bent de eerste in vele jaren.
Ik kan je van alles over mij vertellen.
Mijn moeder heeft me geleerd om de piano te spelen.
Speel je nog steeds?
Niet erg goed. Mijn broers plaagden me er vreselijk mee.
Mijn twee broers... ...ze stierven in de oorlog.
Het moet erg verwarrend zijn voor mijn ouders.
Wanneer een vrouw haar man verliest, is ze een weduwe.
Maar er is geen woord voor wanneer een ouder een kind verliest.
Je bent nog steeds moeder of vader, terwijl je geen kind meer hebt.
Soms vraag ik me af of ik nog steeds...
...een zus ben, nu mijn broers er niet meer zijn.
Hoe lang was jij daar? In de oorlog?
Bijna vier jaar. - Arme ziel.
Maakte het je ongevoelig?
Vooral mijn voeten werden er ongevoelig van.
Door de bevroren modder.
Hoe zit het met je familie?
Vertel me over je ouders.
Mijn moeder is dood. - En je vader?
Ik heb geen enkele band met hem.
Was hij streng voor je?
Streng is nog zwak uitgedrukt.
Echter...
Ik vond het daardoor makkelijk om te wennen aan de militaire discipline.
En waarschijnlijk maakte dat het ook gemakkelijker om daar te zijn.
Ik wist dat niemand zou schrikken van mijn overlijdensbericht.
Zeg zoiets niet! - Jij vroeg het.
Soms is het goed het verleden achter je te laten.
Als ik niet kan praten over het verleden, mag ik dan met je praten over de toekomst?
Je kunt niet praten over de toekomst.
We kunnen alleen maar praten over wat we ons voorstellen of wensen.
Dat is niet hetzelfde.
Je bent onmogelijk!
Wat wens je dan?
Gewoon leven. Meer dan dat kan ik me niet wensen.
Neem me mee naar Janus.
Wat?
Ik wil het zien.
Ik wil zien waar je ondergedoken bent.
Dat is helaas tegen de gangbare regels.
Alleen de vuurtorenwachter's vrouw is daar toegestaan.
Trouw me dan.
Waarom lach je?
Je moet stapelgek zijn met mij te willen trouwen.
Ik breng je naar huis. Anders sturen ze de politie nog op me af.
Kom op.
Zul je me schrijven? - Natuurlijk.
Liefste Isabel,
Elke dag...
...en elke avond...
...als ik over de zee tuur...
...probeer ik je te zien...
...staan op de kade.
Ik dacht na over onze tijd samen.
En wat je zei, je had gelijk.
Ik was te lang omringd door de dood.
Dat maakte me ongevoelig.
Dat is waarschijnlijk de reden waarom ik naar Janus kwam.
Want hier kun je niemand pijn doen.
Hier ben ik alleen maar verantwoordelijk voor het licht.
Vele jaren verging alles wat ik aanraakte.
En jij bent zo vol leven. Het maakt me bang.
- Isabel, een brief.
Ik bewonder je te veel om het te laten overschaduwen door mijn duisternis.
- Van Tom.
Maar ik kan niet stoppen met aan je te denken.
En mijn tijd met jou stond me toe om weer iets te voelen.
En daar bedank ik je voor.
Ik ben je eeuwig dankbaar.
Jouw Tom.
Liefste Tom,
Ik kreeg je mooie brief.
Dank je. Bedankt dat je je voor mij hebt opengesteld.
Ik weet hoe moeilijk het voor je moet zijn.
Ik weet ook hoe moeilijk het is om iemand te verliezen.
Maar we moeten verder met ons leven. En je hebt nog steeds het licht in jou.
Ik heb het gezien.
Het schijnt zo helder als de sterren aan de hemel.
Isabel. Ik ben niet zo goed in woorden. Nooit geweest.
Ik heb nooit geweten dat het goed was om te praten over mijn gevoelens.
Maar hier komt het.
Ik wil graag mijn eiland en leven hier aan je laten zien.
Als je besluit om te komen, beloof ik je dat ik voor altijd voor je zal zorgen.
Ik zal mijn uiterste best doen om een goede echtgenoot te zijn.
Ik hoop dat je evenveel van Janus zult houden als ik doe.
Tom, toen ik je voor de eerste keer zag, voelde het alsof ik je al kende.
En ik zag een leven met jou voor me.
Samen een gezin stichten.
Een die niet vastzit in de pijn van het verleden.
Dus als je mij vraagt of mijn aanzoek nog staat...
...dan is mijn antwoord: ja!
Ja. Duizend keer ja.
Gaat u allen staan.
Mag ik uw aandacht?
Ik sta nu niet voor de klas...
...dus ik zal het kort houden.
Tom?! Onderbreek me niet, Tom.
Tom, het mag duidelijk zijn: je bent een praatjesmaker.
Maar je bent ook een zeer goede man.
Dat is een opluchting, want je hebt ons meest waardevolle bezit.
Zorg goed voor haar. Zorg goed voor ons meisje.
Ze is alles wat we hebben.
Misschien komt er een nieuwe generatie in de nabije toekomst.
Dus, op de gezondheid van Isabel en Tom! - Op Isabel en Tom!
Welkom op Janus.
Je hebt niets gezegd over een piano.
Hij stond hier al. Het is waarschijnlijk al heel oud.
Hij speelt vast niet. Hij staat hier meer voor de decoratie.
Concentreren...
Je...
Je maakt me...
...me...
vredig.
Heel vreemd.
Je ziet eruit als een baby.
Kom op, Rufus.
Kom op.
Het woord januari komt van Janus.
Vernoemd naar dezelfde god als dit eiland.
Hij heeft twee gezichten, voor en achter.
Kijkt altijd in beide richtingen.
Verdeeld over twee manieren om dingen te zien.
Januari verwacht het nieuwe jaar.
En kijkt terug op het oude.
En dit eiland kijkt naar twee verschillende oceanen.
Jij gaat ons kind zo wijs maken.
Hoe weet je dat het er maar een is? Misschien is het een tweeling of een drieling?
Kun je al iets horen?
Praten ze daar binnen?
Ze zeggen dat ik hun moeder naar bed moet brengen voor de nacht te koud wordt.
Het wordt een zware storm.
Waar ga je heen?
Ik moet bij het licht blijven.
Kan ik met je mee? - Je bent hier beneden veilig.
Je bent ok hier. Ik beloof het.
Blijf binnen.
Tom!
Isabel? Isabel! Isabel! - Het spijt me.
Dit kan niet waar zijn! Oh god!
31 mei 1921 VOOR ALTIJD IN ONZE HERINNERING
Het is niet jouw schuld. Het is niemands schuld.
Ik zal een dokter laten komen.
Wat heeft een dokter voor zin?
Het kind is verloren.
We moeten aan jou denken.
Nee.
Het is te genant.
Op een dag, als je vijf kinderen hebt rondrennen...
...zal dit alles nog maar een droom lijken.
Hoe durf je! - Hoe durf ik?
Ik heb geen dokter nodig, je deed het achter mijn rug om.
Hij moet zich er niet mee bemoeien, me geen dingen zeggen die ik al weet!
Wacht. Het is niet...
Isabel!
Hoe nam ze het op, Tom? Ze reageerde stevig, is het niet?
Ik denk dat ik vandaag de broodjes voor de lunch zal smeren.
Kunt u...
Ik probeer alleen de piano wat beter te laten klinken.
Kom hier.
Wat een verrassing, he?
We proberen het opnieuw.
Dat klonk prachtig.
Izz?
Oh, nee.
Wat is er?
Wat scheelt er aan?
Ik voelde...
Is alles in orde? - Het gaat weer.
Niet nu.
Nee!
Isabel? - Het komt!
Ademen, ademen.
Het is te vroeg. - Het komt wel goed.
Laat het stoppen.
Wat moet ik doen? - Nee!
Isabel, wat moet ik doen? Ga zitten.
Vertel me wat ik moet doen.
Wat kan ik doen? Wat moet ik doen?
Vertel me wat ik kan doen! Izz! - Red haar!
Ik wil het houden, Tom! Je moet haar redden!
25 april 1923 EEUWIG IN ONZE HERINNERING
Isabel!
Een boot!
Er is een boot! Er ligt iemand in!
Het is een man... ...met een baby!
Ik ben hier, kleine vriend.
Hij is dood. Neem het kind mee naar huis!
Waar ben je geweest?
Je bent nu veilig.
Het is een meisje. Ze was uitgehongerd.
God zij dank vonden we haar op tijd.
Ik zal een boot laten sturen om het lichaam en de kleine dame op te laten halen.
Wacht, wacht! Het zal deze arme ziel niet helpen.
De kleine heeft al genoeg problemen.
Kunnen we een beetje wachten?
Geef haar een kans om op adem te komen.
Ik moet het vermelden in het logboek en het meteen rapporteren.
Wat als de boot behoort tot een schip?
Het is een boot, geen reddingsboot.
Izz?
Je hebt veel praatjes.
Tot morgenochtend dan, zodra het licht dooft.
Je bent nu veilig.
27 april...
Tom?
Waar ga je heen? Ik moet een bericht versturen.
Het kan geen toeval zijn, ze verscheen net na...
Wees voorzichtig. Ze is een mooi meisje, maar ze is niet van ons.
We kunnen haar niet houden. - Waarom niet?
Wie weet dat ze hier is? - Ralph en Bluey wanneer ze komen.
Niemand zal weten dat ze niet van ons is.
Iedereen denkt ik zwanger ben.
We werden verrast... Ze kwam te vroeg.
En de dode man op de boot?
We zeggen het tegen niemand.
We hebben niets verkeerd gedaan, alleen onderdak gegeven aan een hulpeloos kind.
We kunnen de man netjes begraven. - Dat is niet aan mij.
Ik moet dit melden. Het is mijn plicht. - Ik weet het.
Luister. Ik weet hoeveel je werk voor je betekent.
Wat ik vind, is...
Laten we een leven redden. Dat is alles wat ik zeg.
Red dit leven.
Ze is hier en heeft ons nodig.
Wij kunnen haar helpen.
We doen niets verkeerd. - Dat is het juist.
We hoeven niets verkeerd te doen, als we het nu melden.
- We kunnen een adoptie aanvragen en dan kan ze van ons zijn.
Haar adopteren? - Ja.
Ze zullen nooit toelaten dat ze leeft op een vuurtoren op deze verlaten plek.
Geen dokter, geen school of kerk.
Ze geven haar nooit aan ons.
Zij zullen haar naar een verschrikkelijk weeshuis sturen.
Doe dat haar niet aan.
Alsjeblieft.
Ik weet het...
Je zult een geweldige vader zijn.
We kunnen haar redden.
Ze is hier.
Onze baby.
Baby geboren, te vroeg
Wij twee werden verrast.
Isabel herstelt goed.
Geen medische zorg nodig.
Hallo!
Gefeliciteerd, jongen.
Het is geweldig. - Dank je, Ralph.
Goed gedaan. - Dank je, Bluey.
Je kunt het duidelijk zien. - Gefeliciteerd.
Een kleintje laat een vrouw opbloeien.
Wat een lief ding! - Dit is Lucy.
Je bent het gesprek van de dag onder de vrouwen van Partageuse. Dat je hier zo afgelegen bent bevallen.
Dus Tom was niet volkomen nutteloos.
Ik kan mij geen betere echtgenoot wensen.
Ze is een mooi meisje.
Ze heeft Tom's neus.
Ik weet niet of het wenselijk is dat een meisje Tom's neus heeft.
Nou, Mr. Sherbourne. We tekenen wat papieren.
Goed. Laten naar het kantoor gaan, kapitein.
Een moment, Ralph. Ik heb ook een brief aan mijn ouders.
Wat wil je? - Ik zal ze snel weer zien.
Ben jij zo'n blijerd?
Kijk dit eens. Wat een mooie rammelaar.
Precies goed voor een engel als jij.
Kom, kom maar.
Op een nacht terwijl ze het pad van het licht volgden...
...klonk opeens een schreeuw in het donker.
De drie Wijzen stopten, maar slechts voor een moment.
"Het was de schreeuw van een kind" zeiden ze tegen elkaar.
"Maar we mogen onze reis niet vertragen"
"We moeten niet aarzelen. We moeten voorwaarts, de ster volgen."
Welkom terug. - Mijn liefste.
Wat scheelt er?
Hoe ga je mij noemen?
Dat is opa en oma. - Grootvader.
En grootmoeder. Krijg ik een kus?
Wij danken de heer voor dit voedsel.
We moeten altijd de behoeften van anderen in gedachten houden.
Bedankt voor de zegeningen die dit gezin ten deel vallen...
...met de komst van Lucy Sherbourne.
Amen. - Amen.
Ik wil patatjes. - Wil je meer aardappelen?
Ze heeft een gezonde eetlust.
Dat komt door oma's koken. Het is erg lekker. - Erg grappig.
Je hebt een gezonde eetlust, Lucy. Ze vindt het heerlijk.
Ze is een genot.
Dominee!
Waar is de dominee heen?
Zijn roes uitslapen van gisteravond, als ik hem goed genoeg ken.
Bluey, ga hem halen.
Zeg hem dat hij te laat is voor z'n doop. - Zijn we te vroeg?
Hij is er niet.
Hij is niet hier. - Laten we gaan zitten.
Je bent een grote meid. Je wordt al zwaar. - Ik was in Albany gisteren.
Alles op zijn tijd. - Het is hopeloos.
Bluey vindt hem wel.
Ik vraag me af waar hij is.
Hij had het ons moeten laten weten.
In liefdevolle herinnering aan FRANZ JOHANNES ROENNFELDT
Geliefde echtgenoot van Hannah en hun dochter Grace Ellen.
Zoekgeraakt op zee, God waakt over hen. 26 april 1923
Tom? Tom?
Tom!
Daar ben je. Tom, we hebben hem gevonden.
De dominee. Ik vond hem.
We brachten dit kind hier om gedoopt te worden.
Ik heb onze heer gevraagd haar te ontvangen...
...haar zonden te vergeven en haar te zegenen met de Heilige Geest...
...zodat zij kan toetreden tot het koninkrijk van God en het eeuwige leven.
Naast deze belofte, gegeven door Christus...
...zal dit kind de duivel en al zijn werken afwijzen...
...en voortdurend geloven in het Woord van God en Zijn geboden gehoorzamen.
Wat een mooie dag, he?
Is alles in orde?
Ik zag een grafsteen op het kerkhof.
Ik schrok er een beetje van.
Een Duitse man en zijn baby.
Ja, het is een vreselijk verhaal.
Ze verdwenen op zee in een roeiboot.
Het was vreselijk. Het gebeurde een paar jaar geleden.
Heb je ooit gehoord van Hannah Potts?
Ze is de dochter van de rijkste man in deze contreien.
Zij trouwde een Duitser, Frank genaamd.
Haar vader wilde daarna niet meer met haar praten.
Op een nacht werden Hannah en Frank lastig gevallen door een aantal mannen uit de omgeving.
Waarschijnlijk omdat hij Duits was.
Ze hadden familie verloren tijdens de oorlog.
Ze waren bang, hij nam hun dochter en vertrok in een roeiboot.
Hij is mogelijk onwel geworden...
...de wind en het tij voerden hen naar open zee.
Dat arme kleine kind, het had nooit mogen gebeuren.
Het was schokkend.
Het doet je realiseren hoe gelukkig we zijn.
Daar gaan we.
Ze ziet er geweldig uit.
In liefdevolle herinnering aan FRANZ JOHANNES ROENNFELDT
Gwen?
Gwen! Gwen!
Lees! Lees het!
Uw baby is veilig. Ze heeft het goed en er wordt van haar gehouden.
Uw man rust in vrede in God's handen.
Dat biedt helaas niet veel houvast.
Wil je stil blijven zitten en niets doen terwijl mijn dochter ergens in leven is?!
Klopt dat? - Ik registreer...
...alle informatie en rapporteer het. - Ja.
Ik laat je weten als we iets nieuws ontdekken.
Nieuws! We moeten in actie komen en haar zoeken!
Laat het briefje hier. - Nee!
Waarom zou iemand zoiets schrijven als het niet waar is?
Ik verdubbel de beloning, 2000 Guinees.
Als iemand iets weet, zullen we het binnenkort te weten komen.
"Je man rust in vrede met God."
"Jouw man...
...rust in vrede met God."
"Jouw man rust in vrede met God."
Ik mis je, Frank.
Het is maar poezie. - Er staat niet een fatsoenlijk woord in.
Dat je als Duitser voor onze bakker werkt, is al erg genoeg maar je hoeft het er met je boek niet nog eens in te wrijven.
Houd het boek, mevrouw McPhee. Het spijt me als ik iemand heb beledigd.
Diep in de nacht graaf ik als naar een schat en alles wat ik heb gevonden...
...is een slap aftreksel van jouw schoonheid.
Ben je gek geworden? Met een Duitser trouwen?
Een simpele bakker. - Hij is een goede man.
Maar dat kan je niet schelen.
Als je met hem trouwt, zal het zonder mijn zegen zijn.
En zonder mijn geld.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest die jullie zullen zegenen en beschermen.
Moge de Heer zich over u ontfermen...
...en u samen vervullen van de geestelijke zegeningen.
Dat jullie dit leven samen mogen leven...
...en het eeuwige leven in het hiernamaals mogen bereiken.
Dat ben ik. - Dat ben jij.
Ik was erg klein. - En wie is hij?
Pappie! - Dat is papa.
Zie je alle kleine mensjes die hier wonen? En dat is hun huis.
Al die kleine dieren. Zie je die?
Kun je het zien, Lucy? - Kijk me aan!
Wat zie je?
Een en twee. - Een en twee.
Dan komt... - Drie. Vier.
Vooruit! - Probeer het nog eens.
In jullie huis!
Ga naar binnen. Ze gaan niet.
Dit is de laatste.
We gaan pudding maken!
Sap. Het ruikt zo lekker. - Mag ik het er in gieten?
Het is zeer sterk, maar een klein beetje.
Hoeveel woorden ken je die klinken als "geit"?
Ik heb geen idee. - Wat?
Ik weet het niet. - Wat was dat? Je jokt.
Is het een slang?
Ik plet hem!
Doe een wens.
Een boek. - Lees het voor, pap.
Voor mijn pappa.
Liefde voor eeuwig en altijd en altijd en in alle eeuwigheid.
En altijd en eeuwig en altijd en altijd en in alle eeuwigheid.
Dit is het mooiste cadeau dat ik ooit kreeg.
Ontvangen van kapitein Hasluck: 40-jarig jubileumfeest
Verzoek tot deelname
Ik weet dat u allen een lange afstand hebt afgelegd...
...om iets bijzonders te vieren: het licht.
En ik wil iedereen bedanken voor uw komst om het te vieren.
Vandaag is het 40 jaar geleden dat het licht van Janus voor het eerst werd ontstoken.
En voor 40 jaren heeft het veiligheid geboden in het aangezicht van de gevaren.
Hier zijn een aantal zeer belangrijke mensen die ik graag persoonlijk wil bedanken.
Ten eerste...
Onze lokale weldoener, Mr. Septimus Potts!
Mr. Potts. Geef de heer Potts een warm applaus...
...en zijn twee mooie dochters, Hannah en Gwen. Dank je wel!
Hoe geweldig.
Vandaag hebben we drie van onze laatste vijf vuurtorenwachters onder ons.
Waaronder onze huidige, de heer Thomas Sherbourne...
...die ook zijn land heeft gediend met eer en moed tijdens de grote oorlog.
Ik ben er zeker van dat Tom een paar woorden over het leven op Janus wil zeggen.
Goed gedaan, Tommy. - Kom hier, Tom.
Schaam u niet. - Bedankt, Tom.
Dit had ik niet verwacht.
Het leven op Janus vandaag de dag.
Je weet nooit wat het tij zal brengen.
Alles wat de twee oceanen ons maar kunnen brengen. Alles wat je maar kunt bedenken.
We kunnen je niet horen, zoon.
Velen van jullie hebben...
...broers, zonen en vaders die niet terug kwamen uit de oorlog.
Ik weet niet waarom God mij koos om het te overleven.
Ik weet niet waarom ik recht heb op leven, terwijl het van anderen wordt genomen.
Harder, Tommy.
Wat ik u kan zeggen, is...
...dat ik het licht brandend houd voor wie het maar nodig heeft. Dank u.
Bedankt, Tom. Dat was echt gemeend.
Nu is het tijd voor een kopje thee en wat frisse lucht.
Neem de gelegenheid om te kijken naar de prachtige...
Gaat het? - Ik hou niet zo van verrassingen.
Hij was een beetje nerveus. - Ja, natuurlijk.
Velen vinden het beangstigend om voor een grote groep mensen te spreken.
Gwen, je kent Isabel Sherbourne toch?
Mevrouw Graysmarck. Isabel Graysmarck. - Hallo. Ik weet wie je bent.
Hannah is mijn zus. - Een plezier om u te ontmoeten.
Isabel is getrouwd met de heer Sherbourne, die net de toespraak gaf.
En wat is jouw naam? - Lucy.
Hoe oud ben je? - Vier.
Ik ben zeer tevreden met je bijdrage.
Janus is belangrijk voor de mensen hier. Het punt geniet wereldwijde bekendheid.
Is het een schat?
Het is een horloge dat de tijd vertelt.
Hoe heet je poppetje ...? - Mavis.
En zij is vijf jaar, toch? - Laat mij het zeggen.
Mijn pop is vijf... - Dit zijn Hannah en Gwen Potts.
Goedendag. - Dit is mijn man, Tom.
Hannah, dit is Tom. Mijn man.
Goedendag. - Hoe maakt u het?
Ik vond het mooi wat u zei over het licht voor de hulpbehoevenden.
Mag ik u een vraag stellen, Mr. Sherbourne?
Ja.
Redden schepen soms mensen op zee?
Heeft u ooit gehoord over kleine boten met overlevenden...
...die zijn meegenomen naar de andere kant van de wereld?
Op zee, alles is mogelijk.
Juist ja...
Ik wil nu naar huis, Gwen. Kun je blijven om voor papa te zorgen?
Het was geweldig om jullie te ontmoeten. - Het was ook geweldig om u te ontmoeten.
Tot ziens.
Jullie hebben een prachtige dochter. Excuseer mij.
Sorry daarvoor.
Mijn zus overkwam een tragedie een paar jaar geleden. Haar familie is op zee verdwenen.
Haar man... en haar dochtertje.
Ze zou dezelfde leeftijd hebben gehad als uw dochter nu.
Ik ga kijken of ze ok is. Het was een genoegen om jullie te ontmoeten.
Ik weet niet wat haar overkwam. - Ze is waarschijnlijk uitgeput.
Ze komt niet echt tot rust op het eiland.
Ik denk dat je Lucy en Isabel hier moet laten...
...en jij alleen teruggaat. Het isolement...
..is te veel voor haar. Dat moet jij ook zien...
...en Lucy heeft haar moeder nodig.
We moeten het nu wel vertellen. Het is voorbij.
Het is te laat.
Je zag haar. Je zag wat we haar hebben aangedaan.
We kunnen niet doorgaan. We moeten doen wat juist is.
We moeten doen wat goed is voor Lucy.
Niet voor jou, niet voor mij, niet voor...
...een vreemde, maar voor Lucy.
Ze is haar moeder. - Ik ben haar moeder.
Voor Lucy ben ik haar moeder.
Brave poes.
Het is mijn baby haar rammelaar. Mijn vader kocht het voor Grace.
Weet je zeker dat het dezelfde is? - Ja, behoorlijk zeker.
Ik wil dat u een onderzoek instelt, sergeant.
Beloning: 3150 Pond voor meer informatie over dit voorwerp.
Het vrachtschip komt er aan.
Waar is Lucy? - Ze speelt.
Waarom komt er een boot? Het is pas een week geleden.
Doe wat ik zeg en het zal goed komen.
Ik zeg ze dat het mijn idee was, dat ik je dwong om er in mee te gaan.
Waar heb je het over? - Je zult veilig zijn. Ik bescherm je. Ik beloof het je.
Wat heb je gedaan?
Ik moest iets doen.
Wat heb je... Wat heb je gedaan?
Hou je dan niet van me?
Isabel, stop!
Het is voorbij.
Laat me los...laat me gaan!
Je moet zeggen dat ik het was.
Thomas Edward Sherbourne.
Sergeant Knuckey, Politie van Partageuse.
Het gaat over Frank Roennfeldt en zijn dochter Grace.
Waar is het kind?
In de achtertuin.
Dit ontving mevrouw Roennfeldt vorige week.
Het is waarschijnlijk van dezelfde persoon die haar schreef over drie jaar geleden.
Ze weet er niets van. Praat tegen mij, niet haar.
Ik wil u een paar vragen stellen als we uitgesproken zijn met uw man.
Ga niet te ver weg.
Ik heb gedekt voor je, mamma.
Ik heb thee voor je gemaakt.
Na de thee kun je misschien iets eten.
Het zal heel lekker zijn.
Papa komt zo terug. Misschien is hij aan het werk.
Pappie komt zo, dat beloof ik. Schiet op, pappie!
Maak je geen zorgen.
Waar gaan we heen, mam?
We moeten terug naar Partageuse. - Waarom gaan we weg?
Ik weet het niet, maar we moeten gaan.
Kan ik terug naar huis, mam?
Nee. - Oke, mam.
We komen snel weer thuis.
Laten we gaan.
Daar ga je.
Loop door.
Stil maar. Ze praten gewoon met me. Het is goed.
Nee.
Mevrouw Sherbourne, het kind moet worden onderzocht en naar haar moeder worden gebracht.
Doe dit alsjeblieft niet. Heb medelijden.
Maak het niet moeilijker dan nodig.
Alstublieft.
Garston, neem het kind. - Nee.
Nee! - U kunt mijn baby niet nemen.
Pak het meisje. Pak haar, verdomme.
Garston, neem het kind mee.
Je bent een echte oorlogsheld. Je zult behoorlijk wat mensen hebben gedood.
Ik zei: "Je zult behoorlijk wat mensen hebben gedood."
Als ik je een vraag stel...
...beantwoord je die. Is dat duidelijk?
Als je een vraag stelt, zal ik antwoorden.
Vertel me over de man in de boot. In welke toestand verkeerde hij toen je hem vond?
Hij was dood. - Weet je het zeker?
Ik heb genoeg doden gezien.
Heb je er veel vermoord in het verleden?
Een meer maakt weinig verschil. Was het omdat hij Duitser was?
Hij moet een accent hebben gehad. - Niet toen ik hem vond.
Hij was dood. Mijn vrouw kan het bevestigen.
Hij was dood toen we hem vonden.
Vraag haar.
Ben ik van plan, maar...
...wees niet verbaasd als ze je nooit meer wil zien voor de rest van je leven.
Denk daar maar eens over na.
Isabel, de wet erkent dat een vrouw het niet altijd uit vrije wil doet.
Je zal niet worden gestraft voor zijn misdaad.
Maar ik moet je een vraag stellen.
Ik wil dat je goed nadenkt alvorens te antwoorden.
Volgens Tom was Frank Roennfeldt dood toen de boot aanspoelde.
Is dat waar?
Isabel... Is het waar?
Isabel?
Ik wil mijn echte moeder. - Ik ben je moeder.
Het is goed. Kalm maar.
WELKOM THUIS GRACE
Ik wil mijn moeder. - Ik ben je moeder, lieverd.
En dit is je thuis. - Nee.
Grace, niet huilen. - Ik ben Grace niet, mijn naam is Lucy.
Je naam is Grace en ik ben je moeder. - Nee, dat ben je niet.
Ik wil naar mijn eigen huis en mijn echte moeder.
Ik wil mijn echte moeder. - Dit is jouw huis, liefje.
Het komt goed!
Het is allemaal goed.
Schat...
Ik heb een kop thee voor je.
Ik laat het hier.
Ik dacht dat hij ons liefhad.
Ik zal het die man nooit vergeven. Niet zolang ik leef.
Liefje...
Ik had haar nooit naar Janus moeten laten komen.
Ze heeft genoeg geleden. Ze kan het niet meer aan.
Je plaatst jezelf in de vuurlinie...
...dat is niet de manier om hier mee om te gaan.
Tom, ze is een volwassen vrouw. Ze zullen haar niet hard aanpakken.
Ze moeten haar met rust laten! - We hebben het over jouw leven.
Niet alleen diefstal van een kind, maar moord zal je ten laste worden gelegd.
Het zou vroeg of laat gebeuren.
Bij God, word wakker!
Tom?! - Doe me een plezier.
Wat dan ook.
Breng me papier en potlood.
Van Tom.
Die man heeft je nodig.
Mijn kleine meid ook.
Zie je deze knopen? Passen die goed bij de groene stof?
We maken een lus of een band. Zoiets.
Lucy!
Mamma!
Lucy. - Mamma.
Kijk jou eens.
Waar ben je geweest?
Het is al goed.
Ik heb je gemist.
Mijn lief...
Het is tijd om naar huis te gaan. - Mamma.
Laat haar weggaan. - Het komt wel goed.
Ik weet dat het moeilijk is voor je te begrijpen, maar we kunnen hier niet blijven.
Ze is mijn dochter.
Laat mijn dochter los.
Mamma. - Ik ben hier.
Geef me mijn dochter.
Alstublieft.
Nu moet ik haar nemen. - Mam, ik wil bij jou blijven.
Ik kan er bij blijven, als u dat wilt?
Dat is niet nodig.
Ik moet het weten. Heeft u het allemaal alleen op uw geweten?
Ja.
Hoe kon u zoiets doen?
Hebt u spijt van wat u heeft gedaan?
Meer dan woorden kunnen uitdrukken.
Doe met me wat u wilt.
Ik vraag niet om vergiffenis.
Mijn vrouw...
Zij had geen keus.
Toon haar uw genade.
Grace, liefste. Het is etenstijd.
Zit je verstopt? Grace?
Lieverd?
Zit je verstopt?
Heb je honger, Grace?
Kom te voorschijn, liefje.
Mamma komt je halen.
Ik doe het gordijn omhoog en dan gaan we samen eten.
Ik ga je pakken.
Grace?
Grace, liefje? Grace?
Het is niet leuk meer. Kom nu meteen te voorschijn.
Het is niet leuk, kom te voorschijn!
Meneer Graysmark. - Goedenavond, Vernon en Harry.
We zijn hier voor het Roennfeldt-meisje. - Hannah?
Nee, haar dochter. Grace.
Hebt u haar hier?
Natuurlijk niet. Wat denk je wel niet?
Is uw dochter thuis? - Ja.
Weet u het zeker? - Natuurlijk.
Wat is het probleem? - We komen voor uw dochter. Kunt u haar halen?
Isabel.
Isabel?
Lucy! - Grace!
Grace!
Sergeant?
Sergeant!
Grace!
Lucy!
Zorg dat ze veilig is, Heer.
Bescherm haar.
Red haar.
U heeft haar eerder gered.
Ik beloof dat vanaf nu alleen zij belangrijk is.
Als u haar nog maar een keer wil redden.
Ik beloof u...
...dat ik zal doen wat goed voor haar is.
Grace!
Lucy!
Ze slaapt. Ze zei dat ze op zoek was naar de vuurtoren.
Ze heeft negen levens.
Dank u. - Geen dank.
Dank je.
Stel je voor dat...
...je vliegt...
...helemaal naar dromenland.
De weg af en door het park...
...en door het bos...
Ik fluister mooie dingen die ze kan dromen.
En ze vliegt.
Je hebt zoveel doorgemaakt in je leven en je bent altijd gelukkig.
Hoe doe je dat?
Je hoeft alleen maar te vergeven.
De hele dag, elke dag, de hele tijd.
Je moet niet blijven denken aan de slechte dingen.
Dat is veel te vermoeiend.
Wat ben je toch knap.
Ze kon zijn gestorven.
Ja, maar ze leeft.
Wat je nu doet, is van belang.
Tom is nog steeds je man.
Lucy is jong.
Ze heeft mensen die voor haar zorgen en haar een goed leven geven.
Tom heeft niemand.
Hij zal eindigen in de gevangenis...
...of erger.
Ik denk dat er niet veel tijd meer is.
Ik wil je wat zeggen en dan zal ik gaan.
Ik weet dat mijn dochter mij niet zal accepteren.
Na gisteravond realiseerde ik me dat ze kan leven zonder mij.
Zelfs als ik niet kan leven zonder haar...
...kan ik haar niet straffen voor wat er is gebeurd.
En ik kan haar niet straffen voor de beslissingen van jouw man.
Grace houdt...
...houdt van jou.
En misschien...
...misschien hoort ze bij jou.
Als je getuigt tegen je man...
...als hij veilig opgesloten zit, zal ik Grace laten terugkeren naar jou.
Wetsdienaren nemen je mee naar Albany, waar je zult worden berecht voor moord.
Als er iets is dat je wilt vertellen...
...dit is je laatste kans.
Nee, dank je.
Niet het beste weer voor de boot. - Addicott kan het aan.
Open de cel.
Schiet op!
Mijn lieve Isabel,
Ik kon niet meer verder. Ik kon niet leven met mezelf.
Ik heb oneindig veel spijt dat ik je pijn heb gedaan.
Iedereen krijgt zijn kans in het leven...
...en als dit het einde is van de mijne...
...dan was dat het nog steeds meer dan waard.
Mijn tijd was al jaren geleden verstreken.
Ik ontmoette je en toen ik dacht dat het leven voorbij was...
...werd ik door je bemind.
Als ik nog 100 jaar leefde, kon ik niet om meer vragen.
Ik heb je liefgehad, zo goed als ik kon.
Dat zegt niet veel...
Je verdiende iemand beter dan ik.
Ik kan alleen maar God en jou vragen mij te vergeven...
...voor de pijn die ik heb veroorzaakt.
En ik bedank je voor elke dag die we samen doorbrachten.
Ik zal altijd je liefhebbende echtgenoot blijven. Tom.
Ik moet mijn man spreken. - Hij is al weg.
Waar is hij? - Op de boot.
Gaat het? - Ja.
Hallo, Tom. - Ralph.
Waar is Bluey? - Hij kon niet komen.
Tom!
We moeten gaan. - Tom?
Trossen nu los, Ralph.
Nee, Isabel. - Ik wil alleen maar afscheid nemen.
Ik moet gaan.
Tom!
Het is goed.
Dat is niet waar.
Het is niet waar. - Laat me gaan...
Isabel! - Frank was dood. Het was mijn idee.
Ik weerhield hem er van het te melden. Het is mijn schuld.
Het spijt me.
Het is goed. Zeg niets meer.
Heeft ze dat gezegd? - Ja.
Ze was een fatsoenlijk meisje voordat ze naar Janus ging.
Het verblijf op het eiland heeft haar totaal geen goed gedaan.
Wat gebeurt er nu met hen?
Ze gaan naar de gevangenis.
- Ze gaan naar de gevangenis...
Hoe lang?
Lang genoeg om te overdenken wat ze hebben misdaan.
Zijn ze daarvoor in de gevangenis?
Mevrouw Roennfeldt, mensen zijn verantwoordelijk voor hun daden.
En wanneer de grens wordt overschreden, moeten ze de gevolgen dragen.
Wat als ik in hun voordeel spreek? Voor gratie?
Gratie? - Wat gebeurt er dan?
Ze zouden worden beboet en misschien een paar maanden in de gevangenis zitten.
Waarom zou u dat willen doen?
Je moet eens een keer vergeven.
Dank u, Sergeant.
U komt er zelf wel uit?
Bedankt voor de thee, Ms. Roennfeldt.
Het is geweldig om je te zien lachen.
Je bent misschien verdrietig nu je je oude leven kwijt bent.
Inderdaad. - Dat is mij ook gebeurd.
Ik moest ook afscheid nemen van mijn moeder.
Ik moest de oceaan over te steken in een boot, ik was niet veel ouder dan jij.
Ik kwam hier en ik kreeg een nieuwe mama en papa.
Ze zorgden voor mij en gingen van mij houden.
Net als mijn Hannah van jou houdt.
Weet je wie goed kon paardrijden als klein kind?
Mijn Hannah. Ze was goed in alles, toen ze klein was.
Ze hield mij altijd scherp, net als jij.
Je bent mijn reddende engel, Grace. - Ik ben Grace niet.
Je werd Grace genoemd, vanaf de dag dat je werd geboren.
Maar ik wil Lucy genoemd worden. - Zal ik je dan Lucy-Grace noemen?
Ja! - Zijn we het eens?
Hallo.
We zijn terug. Verassing!
Vertel Hannah over alle vogels die je zag. Hoeveel heb je er gezien?
Vijf. - Goed.
Heb je een wandeling gemaakt met opa? - Ja.
Zal ik je laten zien hoe je een ketting van madeliefjes maakt?
Weet je hoe? Ik laat het je zien.
We maken een klein gaatje. Steek het er maar door.
Kijk eens. Mooi, schatje.
Dan maken we ze aan elkaar.
Kijk eens. Wil je een kroon? - Ja.
Wil jij hem dragen? - Ja.
Zal ik hem opdoen bij je? - Ja.
Dat staat je zo mooi!
Oh, hij valt af. Laten we het om mijn nek doen.
Moeten we een ketting maken van madeliefjes?
Wat vind je ervan als jij hem draagt?
Wil je het op mijn hoofd zetten? - Je mag 'm houden.
Bedankt, lieverd.
Zo.
Denk je dat God mij zal vergeven?
Hij vergaf je lang geleden.
Het is tijd dat jij dat ook doet.
Goedemiddag. Ben je verdwaald?
Ik hoop van niet. Ik ben op zoek naar het huis van Sherbourne.
Van Tom en Isabel? - Je hebt het gevonden.
Mijn naam is Lucy-Grace Rutherford.
Ik ben Lucy.
Lucy?
Ik wil je iets laten zien.
Dit is Christopher.
Ze is nooit gestopt met over jou te praten.
Ze hoopte altijd dat je zou komen.
Ik kon niet eerder komen.
Ik had nooit de kans om jullie allebei te bedanken.
Dat jullie mij hebben gered en zo goed voor mij hebben gezorgd.
Je hoeft ons nergens voor te bedanken.
Ze heeft iets voor je na gelaten.
Mijn lieve Lucy,
Het is zo lang geleden.
Ik beloofde dat ik uit je buurt zou blijven en ik heb mijn woord gehouden.
Hoe moeilijk dat ook voor mij was.
Ik ben er niet meer, daarom deze brief.
En ik ben blij omdat...
...dit betekent dat je gekomen bent om ons te zoeken.
Ik heb nooit de hoop opgegeven dat je dat zou doen.
Wetende dat je veilig en geliefd was...
...konden wij ons leven leiden zonder jou.
Ik hoop dat je een goed leven hebt.
Ik hoop dat je me kunt vergeven dat ik je heb gehouden.
En dat ik je heb laten gaan.
Weet dat we altijd van je zijn blijven houden.
Kijk nou eens...
Isabel zou het heerlijk gevonden hebben om je te kennen.
Ze zou van je hebben gehouden.
Is het goed als Christopher en ik u opnieuw bezoeken?
Dat wil ik heel graag.
Fijn!